ΑΙΓΥΠΤΟΣ

ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΕΡΒΙΑΣ

 

Δημοσιεύεται το υπ’ αριθμ. 104/2023 Πατριαρχικό Γράμμα της ΑΘΜ του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. κ. Θεοδώρου Β΄, το οποίο αποτελεί απάντηση στο από 22ας Ιουλίου ε.ε. υπ’αριθμ. 801 Γράμμα του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Σερβίας κ.Πορφυρίου, αφορόν στα εν Ουκρανία τεκταινόμενα, το οποίο επίσης δημοσιεύεται  ακολούθως σε μετάφραση:

 

«ριθμ.Πρωτ.104/2023

 

Μακαριώτατε Πατριάρχα Σερβίας, ν Χριστ τ Θε λίαν γαπητέ καί περιπόθητε δελφέ καί συλλειτουργέ τς μν Μετριότητος κύριε Πορφύριε, τήν μετέραν Μακαριότητα δελφικς ν Κυρί κατασπαζόμενοι, περήδιστα προσαγορεύομεν.

 

            λάβομεν τό πό 22ας ουλίου . π’ ριθμ.801 δελφικόν Γράμμα τς μετέρας Μακαριότητος, διά το ποίου διετραγωδετε τήν κατάστασιν  το ν Οκρανί διακονοντος Σεβ. Μητροπολίτου Βίσγκοροντ καί Τσερνόμπιλ κ.Παύλου, τς κκλησιαστικς δικαιοδοσίας το Πατριαρχείου Μόσχας.

 

Εθέως θά παντήσωμεν, τι τασσόμεθα νεπιφυλάκτως πέρ τς προασπίσεως τν νθρωπίνων δικαιωμάτων παντός συνανθρώπου, φ’ σον οτος σέβεται καί τηρε τήν κειμένην ν τ χώρ του νομοθεσίαν, ς και τά δικαιώματα τν συμπολιτν του. Εθαρσς μως, θά θέσωμεν ες τήν γάπην Σας τόν μέτερον μπονον προβληματισμόν, ς προκύπτει κ τς ναγνώσεως το ποσταλέντος Γράμματος μν.

 

            Γράφετε ατολεξεί Μακαριώτατε: «Σέ καιρούς μεγάλων, δυσκόλων καί πικινδύνων στορικν λλαγν, πως εναι  ποχή πού ζομε σήμερα, εναι καθκον κάθε νθρώπου πού ναζητ δικαιοσύνη —νεξαρτήτως θρησκευτικς καταγωγς, θνικότητας, δεολογικο  πολιτικο προσανατολισμο— νά πισημαίνει τίς δικίες που διαπράττονται σέ βάρος τόμων καί τν θεμελιωδν νθρωπίνων δικαιωμάτων τους». 

 

            Τό καθ’ μς παλαίφατον Πατριαρχεον λεξανδρείας ταλαιπωρεται πό καιρο κ τς γνωστς ποθέσεως τς ντικανονικς εσπηδήσεως τς κκλησίας τς Ρωσσίας ντός τν ρίων τς μετέρας Πατριαρχικς δικαιοδοσίας.

 

            Τό Πατριαρχεον Μόσχας καί  νν Προκαθήμενος ατο, αθαιρέτως καί ατααρχικς ντέδρασαν ες κκλησιαστικήν Πράξιν εροκανονικς καθιερωθεσα π’αώνων, τοι τήν κχώρησιν ατοκεφαλίας ες τήν γιωτάτην κκλησίαν τς Οκρανίας πό το Οκουμενικο Πατριαρχείου, διό ληστρικς καί ναιδς εσέβαλαν ες τήν νόριον γεωγραφικς ποιμαντικήν καί πνευματικήν δικαιοδοσίαν μν ες φρικήν, ς «λύκοι βαρες μή φειδόμενοι το ποιμνίου» (Πραξ.20,29), πιχειροντες πως πιφέρουν τήν πικατάρατην διάσπασιν τς μετέρας Χριστεπωνύμου ποίμνης, δηλητηριάζοντες πνευματικς τάς εάλωτας ψυχάς τν κατοντάδων χιλιάδων νεοφωτίστων φρικανν τέκνων μν, διά τήν ν Χριστ ναγέννησιν, τόν κουφισμόν καί τήν ν γένει προαγωγήν τν ποων μόγησαν λληνες εραπόστολοι χρι θανάτου πί δεκαετίας, ς λλωστε συνέβη καί διά τόν ν Χριστ φωτισμόν τν Σλάβων καί Ρώσων δελφν μν κατά τούς παρελθόντας αἰῶνας.

 

            Ες καιρούς κρισίμους διά τήν νθρωπότητα καί τόν χριστιανικόν κόσμον –ς καί μες ναγνωρίζετε σαφς, ναφερόμενος ες τό μέτερον Γράμμα περί τς Οκρανίας «πού χει τυλιχτε στίς φλόγες», ς γράφετε, λλά δέν κατονομάζετε τόν παίτιον το πιθετικο τούτου πολέμου ες βάρος μοδόξου λαο– ο Ρώσοι ρθόδοξοι άδελφοί μν κατακερματίζουν νσυνειδήτως τόν ρραφον χιτνα το ρχιποίμενος Χριστοντιπελαργοντες ξος καί χολήν πρός τήν Δευτερόθρονον κκλησίαν τν λεξανδρέων,  ποία «ν τρόπον ρνις πισυνάγει τά νοσσία ατς π τάς πτέρυγας» (Ματθ.23,37), εεργέτησε τήν κκλησίαν τς Ρωσίας διά τς κατοχυρώσεως το ατοκεφάλου καθεστώτος ατς.

 

            νώπιον ταύτης τς παντελς δίκου, ναδέλφου, ντεκκλησιαστικς καί ντικανονικς πράξεως, μετά λύπης παρατηρομεν τι  Υμετέρα γάπη δέν δείχνει τήν ατήν εαισθησίαν, ς ες τήν περίπτωση το πό τό Πατριαρχείον Μόσχας Σεβ. δελφο, Μητροπολίτου Βίσγκοροντ κ. Παύλου, σιωπσα κκωφαντικς, παρά τάς πανειλημένας κκλήσεις τς μετέρας Μετριότητος, τάς φορσας χι ες να μόνον πρόσωπον, λλά ες χιλιάδας φρικανν ρθοδόξων.

 

            Εμεθα βέβαιοι τι συμφωνετε, τόσον μες προσωπικς μετά τς περί μς ερς Συνόδου, σον καί παντες ο Σεπτοί Προκαθήμενοι τν κατά τόπους Ατοκεφάλων κκλησιν, τι οαδήποτε Συνοδική πόφασις Ατοκεφάλου κκλησίας δέν κχωρε τό δικαίωμα ες τέραν Ατοκέφαλην κκλησίαν τς καταστρατηγήσεως τν παρασαλεύτων ερν Κανόνων, διαπράττουσαν εσπήδησιν ες τήν ένόριον δικαιοδοσίαν τς πρώτης.

 

            Ποος λόγος παγορεύει τήν κατακριτέαν καί δικον, νώπιον το Δομήτορος τς κκλησίας Κυρίου καί τς στορίας ταύτην σιωπήν, ναντι τς ες βάρος το καθ’ μς Πρεσβυγενος Πατριαρχικο Θρόνου εσπηδήσεως;

 

            Μακαριώτατε,

 

            «Στμεν καλς», λλά καί «στμεν δικαίως»! Θέτωμεν τήν μετέραν φίλην μν Μακαριότητα καί τάς κατά τόπους ρθόδοξες Εκκλησίες πρό τν εθυνν των, ναμένοντες τήν κ μέρους μν καί Ατν φιλάδελφον πίδειξιν τς ατς εαισθησίας, ς προσωπικς πιδεικνύετε διά τόν δελφόν καί συλλειτουργόν μν Σεβ.κ.Παλον.

 

            Πάνυ κτιμντες τήν εαισθησίαν τς Πατριαρχικς συνειδήσεως μν πρός τήν Θεόδοτον

 

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *